Data publikacji:
2025-02-26
Strona główna > Artykuł
Warszawa Słonimskiego. "Na swoje rodzinne miasto patrzył realistycznie, ale z miłością"
Dwójka
- Antoni Słonimski to jeden z najbardziej warszawskich Skamandrytów. Nie tylko ze względu na fakt, że przyszedł tutaj na świat. Tak samo było z Lechoniem, ale on karmił swoją wyobraźnię mitem Paryża Północy, natomiast Słonimski patrzył na Warszawę realistycznie. Niezmiernie ją przy tym kochał - mówiła w Dwójce varsavianistka Lidia Sadkowska-Mokkas.
W związku ze 130. rocznicą urodzin Antoniego Słonimskiego Sejm RP ustanowił rok 2025 rokiem poety, prozaika, tłumacza, publicysty, rysownika, krytyka literackiego i teatralnegofot. Adam Mottl/PAP
Lidia Sadkowska-Mokkas o związkach Antoniego Słonimskiego z Warszawą (Łatwo się mnie nie pozbędziecie. Rok Antoniego Słonimskiego/Dwójka)
Antoni Słonimski urodził się w Warszawie 15 listopada 1895 roku. Swojemu rodzinnemu miastu poświęcił wiele strof poetyckich i tekstów wspomnieniowych. W audycji inaugurującej Dwójkowy cykl "Łatwo się mnie nie pozbędziecie. Rok Antoniego Słonimskiego" opowiadaliśmy właśnie o związkach poety ze stolicą.
Lidia Sadkowska-Mokkas o związkach Antoniego Słonimskiego z Warszawą (Łatwo się mnie nie pozbędziecie. Rok Antoniego Słonimskiego/Dwójka)
Długa lista dowodów miłości
Co mnie z tym miastem łączy?/Rzecz mała/Śliwki i jabłka/Z jesiennym zapaszkiem/Uczniowska czapka/Co w deszczu pachniała/Lakierowanym daszkiem/Nawet kapusty oddech zły/Z piwnic zakratowanych ust/Stukot dorożki, błoto, mgły/Woda kwiatowa pierwszych bóstw – pisał o Warszawie w jednym ze swoich wierszy Antoni Słonimski.
Czytaj także:
W dzieciństwie i wczesnej młodości, do śmierci ojca – Stanisława, wybitnego lekarza, postaci znanej w artystycznych i intelektualnych kręgach Warszawy – mieszkał na ulicy Niecałej. Gdy w 1945 roku, po latach wojny spędzonych w Paryżu i Londynie, przyjechał do ukochanego miasta, od razu pobiegł na Niecałą i do kawiarni Ziemiańska.
Warszawa źródłem inspiracji
Z rodzinnego domu pozostała tylko fasada, a słynne miejsce spotkań z przyjaciółmi pisarzami rozpoznał po zgniecionej balustradzie. Ale od 1951 roku do śmierci w 1976 r. ponownie mieszkał w Warszawie. Poświęcił jej dużo miejsca w swojej twórczości. Wiele zawdzięczał humorowi warszawskiemu, spotkaniom z niezwykłymi, oryginalnymi ludźmi, niepowtarzalnej atmosferze miasta nad Wisłą.
W związku ze 130. rocznicą urodzin Antoniego Słonimskiego Sejm RP ustanowił rok 2025 rokiem pisarza. Z naszego radiowego archiwum przypomnieliśmy również warszawskie opowieści poety, prozaika, tłumacza, publicysty, rysownika, krytyka literackiego i teatralnego.
***
Tytuł audycji: "Łatwo się mnie nie pozbędziecie. Rok Antoniego Słonimskiego" w paśmie Rozmowy po zmroku
Prowadzenie: Dorota Gacek
Gość: Lidia Sadkowska-Mokkas (varsavianistka, dziennikarka, autorka książki "Warszawa Skamandrytów" i "Przystanek Warszawa. Subiektywny przewodnik literacki" oraz książek o dwóch innych związanych ze stolicą pisarzach: Tadeuszu Konwickim i Stanisławie Dygacie)
Data emisji: 26.02.2025
Godz. emisji: 22.30
dz/pg/am/kor