Strona główna > Artykuł

Audycja "Noc z reportażem" i "Ptasie panaceum", "Doktor Arsalan", "Świat Gedeona", "Orkiestra za kratami" i "W pośpiechu"

Studio Reportażu i Dokumentu

Reportaże zaglądają w miejsca zwykle niedostępne dla wszystkich. To spotkanie z dziecięcym lekarzem pracującym na SORze. Historia lekarza i migranta, który pomaga uchodźcom przekraczającym polsko-białoruską granicę. Ale także reportaż o młodym rysowniku komiksów, który w więzieniu przechodzi przemianę dzięki sztuce, o resocjalizacji poprzez muzykę. W końcu portret jednego z najważniejszych polskich pisarzy Tadeusza Konwickiego. 

Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie fot. Cezary Piwowarski

"Ptasie panaceum" - reportaż Jadwigi Woźnikowskiej z Polskiego Radia Katowice

Reportaż to spotkanie z doktorem Andrzejem Bulandrą, chirurgiem dziecięcym, kierującym Centrum Urazowym w Górnośląskim Centrum Zdrowia Dziecka w Katowicach. Jest na pierwszej linii ratowania dzieci. Praca na dziecięcym Szpitalnym Oddziale Ratunkowym dostarcza potężnej dawki adrenaliny. Ale reportaż pokazuje Jadwigi Woźnikowskiej pokazuje też jak po dyżurach pełnych dramatycznych historii lekarz próbuje odzyskać równowagę i co roi w wolny czasie, by nie zatracić się w cierpieniu swoich młodych pacjentów.


"Doktor Arsalan" - reportaż Aleksandry Sadokierskiej z Polskiego Radia Białystok

Doktor Arsalan Azzaddin z pochodzenia jest Kurdem. Do Polski przyjechał czterdzieści lat temu na studia medyczne. Pracuje w szpitalu w Bielsku Podlaskim jako koordynator SOR-u i zastępca dyrektora do spraw lecznictwa. Nie tylko leczy i wysłuchuje historii swoich rodaków i innych przybyszów z Bliskiego Wschodu, którzy trafiają do szpitala po przekroczeniu granicy polsko-białoruskiej, ale też stara się ostrzec kolejnych migrantów, którzy chcą przyjechać na Białoruś. Na czym polega jego akcja i co zmieniła w rzeczywistości? Jak wspomina dzieciństwo w irackiej części Kurdystanu? Jak odnalazł się w Polsce i jakich ludzi spotkał na swojej drodze?


"Świat Gedeona" - reportaż Moniki Malec z Polskiego Radia Lublin

Opowieść młodego, uzdolnionego rysownika komiksów Daniela "Gedeona" Grzeszkiewicza, który popadł w konflikt z prawem i trafił do więzienia. Za kratami tworzy i przechodzi przemianę. Czy sztuka może uratować człowieka przed samym sobą? O tym w reportażu.


"Orkiestra za kratami" - reportaż Jakuba Tarki

Muzyka klasyczna w murach więzienia. Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie zagrała na przełomie maja i czerwca dwa koncerty w więzieniu na Białołęce. Jeden dla osadzonych, a drugi dla dzieci osadzonych, które rodzice-więźniowie zaprosili do aresztu na dzień dziecka. W sali przyozdobionej balonami, kolorowymi rysunkami postaci z kreskówek odbyło się niecodzienne i wzruszające spotkanie. Dyrektor Orkiestry, Kajetan Prochyra, przyznaje, że w ten sposób muzycy chcieli stworzyć przestrzeń i okazję, w której dzieci mogły się swobodnie spędzić czas z ojcami, tak żeby zasypiając wieczorem w domu, mogły być dumne, że ich tato zaprosił je na koncert, że miały piękny dzień dziecka. W ten sposób przez parę godzin przenikały się dwa światy, świat za kratami i świat sztuki, która daje wolność. Czy muzyka klasyczna może poruszyć więźniów? Czy ma moc resocjalizacji? I jakie emocje towarzyszą muzykom przyzwyczajonym do biletowanych koncertów dla melomanów.


"W pośpiechu" - reportaż Joanny Bogusławskiej i Alicji Głów

Tadeusz Konwicki to jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy i reżyserów. Urodził się na Wileńszczyźnie. Jako nastolatek walczył w Armii Krajowej, później w partyzantce. Po wojnie przyjechał do Warszawy. Początkowo zaangażował się w socrealizm, by z czasem stać się jednym z najostrzejszych krytyków PRL-u. Reportaż "W pośpiechu" przypomina życie i twórczość Tadeusza Konwickiego. Debiutował "Rojstami" w 1956 roku. To gorzkie rozliczenie z partyzancką przeszłością. Największą sławę przyniosły mu jednak "Kompleks polski", "Mała apokalipsa", "Sennik współczesny" i "Kalendarz i klepsydra". Część jego książek wydana została w drugim obiegu. Jako reżyser stworzył między innymi "Salto", "Dolinę Issy" i "Lawę". Jego proza łączy liryzm, oniryzm, autoironię i melancholię. Pisał o utraconej ojczyźnie Kresów, traumie wojny, absurdzie komunistycznego systemu i polskich kompleksach. Często wprowadzał siebie jako narratora. W jego twórczości są obecne stałe motywy. To wątpienie, odpuszczenie, spieszenie się, a także motyw Żyda. Grał z czytelnikami i widzami w ciągłą, nieoczywistą grę. Wciągał ich do realistycznego świata fikcji. Jako człowiek był skomplikowany. Asceta z wielkim poczuciem humoru i skryty. Kochał koty, długie spacery i spotkania w Czytelniku i u Bliklego. Nie chciał być zależny od państwa. Córka Maria Konwicka wspomina go jako człowieka o silnej osobowości, ciepłego, dowcipnego, ale też bardzo wymagającego. Konwicki żył w pośpiechu, miał swoje rytuały. Demaskował kłamstwa epoki z ironią i czułością. Czy wyprzedzał czasy, w których żył? Czy dziś jest pisarzem zapomnianym?



Na audycję "Noc z reportażem" w imieniu Bartosza Panka zapraszamy we wtorek (30 czerwca 2026) o godz. 0.05 na antenę Programu 1.



***

SRPR